Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Λογια ειρωνιες.....τιποτα

...Λόγια ......λογια που τρυποουν τη καρδια σαν ενα δυκοπο μαχαιρι λογια που πληγονουν λογια σκληρα που τριγυρνουν ακομα στο κεφαλι μου..... . Ειναι πλεον αργα καθομαι σε μια καρεκλα και απλα σκευτομαι σκευτομαι τι μπορει να φταιει...σκευτομαι το ποτο ισως εχει θολωσει το μυαλο μου τοσο οσο να μην μπορω να δω τη μορφη σου ...μια μορφη που με πληγωνει πλεον .....σκευτομαι γιατι ακουγοντας τα λογια γυρνοντας σπιτι και μενοντας κλισμενος σε νοητο κελι σκεψης ωστε να σε κρατισω εξω απο αυτο..δε θλεω να σε αντικρισω...και ομως ο θεος δε με λυπατε σε φερνει διπλα εκει που παω απεναντι μου....και ειναι η πρωτη φορα που αυτα τα ματια με πληγονουν τοσο πολυ...δε εχω κουραγιο να τα βλεπω...δε αντεχει η καρδια μου ματωνει ομως εισαι το ιδιο ομορφη οπως ησουν παντα εχεις αυτη τη λαμψει στην οποια δε μπορω να αντισταθω....μου ειναι δυσκολο δε αντεχω προσπαθω να πνιξω τα αισθηματα μου και το πονο μεσα σε ενα μπουκαλι μισοτελιομενης μπυρας .....και σε ενα πολεμο απο πικροχολα σχολια......
Η ωρα περναει φευγεις ..και χερετας με ενα απλο γεια το μπουκαλι σπαει η καρδια μου το ιδιο ....γυριζω σπιτι και προσπαθω να μαζεψω τα κομματια που αφησες πισω σου....γεμιζω ενα ποτηρι με κρασι ......και καθομαι......βλεπω κοιταω μεσα στο κρασι και βλεπω το πρωσοπο μου πινω μια γουλια και ξανακοιταω αυτη τη φορα εχει εμφανιστει το δικο σου πρωσοπο..που με κοιταει τα ματια μου θολωνουν..οχι δε μπορω κλεινω τα ματια αλλα η οψη σου συνεχιζει να εμφανηζετε μπροστα μου τα ανοιγω....και νιωθω τα μαγουλα μου υγρα....το ποτηρη εχει ξεχιλισει αλλα οχι απο το κρασι απο το ποταμι που τρεχει απο τα ματια μου και μενω παγωμενος εδω για ωρες ατελιοτες......και το ποτηρι ακομα φενετε γεματο....


Ζω......ακομη ζω σε μια σκηνη που ολα στα εδωσα......νικημενος φυγας ηταν λαθος μου που στο φανερωσα...........

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2009

Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΧΤΥΠΟΥΣΕ ΔΥΝΑΤΑ,ΛΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΤΥΠΟ ΞΕΚΟΛΛΑΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ..ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΗΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΑΠΝΟΗ ΤΡΑΝΤΑΖΟΤΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ..ΔΑΚΡΥΑ ΚΑΥΤΑ 'ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ' ΣΤΟΛΙΖΑΝ ΤΟ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ..ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΗΣ ΕΤΡΕΜΑΝ ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΑ ΠΟΥ ΤΑ ΧΕΙΛΙΑ ΤΗΣ ΕΙΧΑΝ ΜΑΤΩΣΕΙ...ΕΝΑ ΡΙΓΟΣ ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΣΕ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΗΣ..ΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ?ΑΡΑΓΕ ΠΟΙΟ ΜΑΚΡΙΝΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΕΙΧΑΝ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΟΙ ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΥΡΙΕΥΑΝ ΠΡΙΝ ΚΑΤΙ ΜΗΝΕΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΗΣ?ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ ΕΙΧΑΝ ΓΙΝΕΙ ΑΠΙΑΣΤΕΣ ΠΑΓΩΜΕΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ...!ΝΑΙ!ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΗΣ ΟΝΕΙΡΑ..ΑΥΤΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΤΗΣ ΤΑ ΕΙΧΕ ΧΑΡΙΣΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ....ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΚΕΝΟ...ΔΥΣΤΥΧΩΣ,ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ...ΔΕΝ ΕΝΙΩΘΕ,ΔΕΝ ΗΛΠΙΖΕ,ΔΕΝ ΕΥΧΟΤΑΝ ΚΑΤΙ..ΑΠΛΩΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕ...ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΙΣΩΣ ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ,ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΑΠΑΛΥΝΕΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΩΞΕΙ ΤΙΣ ΑΣΧΗΜΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΖΗΣΕΙ...Ο ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΣ,Η ΙΘΑΚΗ ΤΗΣ.ΤΟ ΝΗΣΙ..ΕΚΕΙ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΑΠΟ ΣΤΙΓΜΗ ΣΕ ΣΤΙΓΜΗ...ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΕΚΕΙ ΓΙΑΤΙ ΠΛΕΟΝ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΓΕΜΑΤΟ ΚΑΚΟΥΧΙΕΣ ΤΟ ΕΙΧΕ ΠΕΡΑΣΕΙ!ΤΩΡΑ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΑΞΙΖΕ ΚΑΤΙ ΗΡΕΜΟ,ΓΑΛΗΝΙΟ..ΠΟΣΟ ΣΤΑΘΕΡΟΣ ΟΜΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ ΣΤ ΖΩΗ ΜΙΑΣ ΠΛΗΓΩΜΕΝΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ?...ΜΠΟΡΕΙ ΑΥΤΗ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ Η ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΧΑΜΕΝΟ,ΣΑΠΙΣΜΕΝΟ ΕΡΩΤΑ?.....................ΤΟ ΚΥΜΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΣΚΑΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΒΡΑΧΟ...................ΛΟΓΙΑ,ΛΟΓΙΑ,ΛΟΓΙΑ,ΛΟΓΙΑ.ΛΟΓΙΑ......ΧΑΜΕΝΑ..........ΠΟΥ ΤΑ ΠΗΡΕ Ο ΑΕΡΑΣ..ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΠΡΑΞΕΙΣ.....ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΑΠΟ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΧΤΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ ΠΥΡΓΟ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΤΑΝ,ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΝ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΕ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΗ....!

Το ταξιδι......


Αυτό είναι ένα νέο ταξίδι είναι το πρώτο από τη στιγμή που βρήκαμε το δρόμο του φεγγαριού και εχω ξεφυγει απο τη πραγματικοτητα....εχω χωρισει τον εαυτο μου σε δυο μερη το ενα ειναι αυτο που ηταν πριν ο πραγματικος μου εαυτος μου και ο αλλος ειναι αυτος που σε περιμενει...που ειναι διπλα σου αυτος που εχει χασει το δρομο και βρεθηκε μπροστα στο δρομο του φεγγαριου που ειναι ετοιμος να παρει αυτον το δρομο....ομως κατι το σταματαει.....κοντοστεκετε στην ακρη της λυμνης και σκευτεται σκευτεται εσενα ...εσενα που τον χωρισες απο το αλλο του μισο σκευτεται οσα ενιοσε και νιοθει για εσενα τα ονειρα που εχει κανει το ονειρο του εσενα....και κοντοστεκετε και δε θελει να φυγει ....γιατι αμα φυγει μπορει να ειναι αργα και στεκαιτε και αργοπεθαινει και ομως μενει γιατι δε τον νοιαζει ο εαυτος του τον νοιαζεις εσυ και περιμενει και θελει να γυρισει και να ψαξει ενα αλλο δρομο αυτον για την καρδια σου αυτον που θα τον οδηγησει στα πιο λαμπρα αστερια ..τα δυο σου ματια και ομως δε μπορει να πατησει στο δρομο...γιατι αμα πατησει το δρομο θα χασει αυτα τα υπεροχα αστρερια ..και δε θελει προτιμα να παιθανει με τον να ψαχνει αυτο το δρομο...αλλα ειναι πλεον στο τελος ειναι σην ακρη του φεγγαριου αλλα δε θελει να φυγει περιμενει ενα χερι να τον τραβηξει και σε εκληπαρει να το απλωσεις ....τι θα κανεις...μονο εσυ αποφασιζεις αυτος σου φωναζει μην τον αφησεις γιατι θα ειναι παντα δυστηχισμενος στην αλλη πλευρα........απλωσε το χερι....